De Abraham akkoorden

Ontwikkelingen in het Midden-Oosten - door D.Parsons

Printervriendelijke versieSend by email

De serie normalisatie verklaringen die Israël met vier Arabische landen heeft gesloten, de Abraham akkoorden, beginnen vrucht te dragen ondanks het gebrek aan belangstelling door de nieuwe regering in Amerika.

De afgelopen maanden willen Israëlische diplomaten, zakenmensen en toeristen niets liever dan de nieuwe relaties met de Arabische landen vergroten. Bahrein, Soedan, de Verenigde Arabische Emiraten en Marokko willen niets liever dan Israëlische toeristen verwelkomen. Zelfs een groep van Emiraten investeerders willen 10 miljard dollar in de Israëlische energie, zorg en landbouw pompen. Ondertussen heeft Bahrein een ambassadeur in Tel Aviv aangesteld en Soedan heft haar boycot tegen Israël op. Op haar beurt hoopt Israël dat er meer toeristen uit de Arabische landen komen om Jeruzalem te bezoeken.

Toch zijn er verschillende barrières op de weg. De Emiraten wilden bijvoorbeeld niet dat Netanyahu in maart een bezoek bracht aan Dubai, om te voorkomen dat de Abraham akkoorden voor politieke campagnes werd gebruikt. Ook verhinderde Jordanië dat Netanyahu over dit land zou vliegen richting Dubai. Dit werd gezien als een vergelding voor Israëls eis dat er bij het bezoek van de Jordaanse kroonprins Hussein bin Abdullah minder veiligheidsagenten bij zijn bezoek aan Jeruzalem zouden zijn.

Bidens rem
Een ander spaak in het wiel voor betere relaties is de desinteresse van president Biden. In feite weigeren de Amerikanen de term Abraham akkoorden, want dat associeert aan de vorige president Trump. Zij spreken liever van normalisaties, zelfs wanneer zij dit ondermijnen door met Iran te onderhandelen. Men zegt dat Washington niet wilde dat Netanyahu naar de Emiraten zou komen.

Echter de politiek van Biden om Iran te helpen, drijft het Soennitische deel van de Arabische landen dichter naar Israël, dan wanneer de Amerikanen hen nu zou smeken om vrede met Israël te sluiten. Dit gecombineerd met de strijd van Israël tegen Teheran, en het nut van de Abraham akkoorden is duidelijk.

Het mens-tot-mens contact door de Abraham akkoorden is het meest hoopvolle element. Israëliërs snakken naar warmere relaties met gewone Egyptenaren en Jordaniërs, maar werden tegengehouden door elites in Caïro en Amman. De Emiraten hebben evenwel de Israëliërs snel omarmd. De vredesgroep Sharaka, hebben een begin gemaakt met een onlinebijeenkomst over de Holocaust in april, om deze bijzondere dag van Israël te markeren. Arabische leiders en activisten in het hele Midden-Oosten klaagden over het gebrek aan onderwijs over de Holocaust in hun regio. En het lijkt erop dat dit gaat veranderen.

Een ander positief teken van vooruitgang is dat voor de eerste keer een Arabische partij in de Knesseth serieus nadenkt over meedoen in een coalitie. Sommige analisten zien dit als een indicatie hoe Israëlische Arabieren veranderen en zich afvragen waarom zij vijandig zijn tegenover een land wanneer andere Arabieren in de regio vrienden willen worden met Israël en de vruchten daarvan willen plukken.

Ondertussen zien veel Arabische christenen deze ontwikkelingen en hopen dat zij een positieve geestelijke impact kunnen hebben op de regio, zoals Tom Craig aangaf, onze ICEJ Midden-Oosten coördinator. “We zien een paradigma verandering in de regio. Deze Arabische landen willen hun relatie met Israël normaliseren en dit opent de mogelijkheid tot culturele en economische uitwisseling”, zegt Craig. “Zelfs in Irak en Saoedi-Arabië zijn er mogelijkheden voor christenen om te getuigen als nooit tevoren. In veel Evangelische gebedsgroepen in de regio zien we een groot geloof en vastberadenheid om Gods plan met Israël en hun land te delen.”